جستجو

 
 
لزوم کمرنگ شدن سهم‌خواهان سیاسی در مازندران
 
 
 

زمانیکه دولت هشتم (دوره اول دولت اصلاحات) به روی کار آمده
بود، همه بر این گمان بودند که با توجه نزدیکی‌هایی که به جریان
حاکم، یعنی دولت هفتم (دوره دوم دولت سازندگی)  و حمایت‌های
پنهانی که از شکل‌گیری دولت اصلاحات توسط دولت وقت، علی‌الخصوص در راس آن از ناحیه آقای هاشمی شامل حال او می‌شد، کمتر خبری از تغییرات گسترده در بدنه اصلی دولت خواهیم بود، اما بر خلاف این دیدگاه، تغییرات بسیار گسترده و فزاینده بود که البته با توجه به نوع تفکرات سیاسی جناح اصلاح‌طلب که مایه اصلی پیروزی دولت اصلاحات را فراهم آورده بود، شکل‌گیری این اندازه از تغییرات چندان دور از انتظار نیز نشان نمی‌داد.
جناح‌ اصلاح‌طلب که قاطبه رای ملت را بدست آورده بود، در واقع سهم
بیشتری از مناصب دولتی را مطالبه می‌کرد و آن را حق قانونی خود نیز به حساب آورده بود.
البته این موج سهم‌ خواهی‌ها در بحر مواج و متلاطم سیاسی در ایران
همواره برقرار بوده است، چنانچه در دولت‌های بعد نیز این سیاست،
با افت و خیزهایی پیگیری می‌شد.
همچنان بود که در دولت اصولگرای نهم نیز شاهد ورود و خروج اتوبوسی مدیران و مسئولان در دولت بوده‌ایم تا جایی که رییس دولت نهم، بارها با این سخن که، آنها که اتوبوسی آمده‌اند باید اتوبوسی هم خارج شوند، به این موضوع اشاره‌ای کنایه آمیز داشته است.
اوضاع به این منوال بود و چرخ قدرت بر این مدار می‌گشت تا اینکه
دولت یازدهم با درونمایه میانه روی و با شعار تدبیر و امید بر سر کار آمد. این دولت آنچنانکه از درونمایه‌اش نیز می‌شد فهمید، به دنبال گرایشات سیاسی نبود و همواره تلاش داشت تا با بهره‌گیری از نخبگان و شایستگان هر دو جناح بزرگ سیاسی کشور، ظرفیت‌های آشکار و نهان انقلاب اسلامی را در پروراندن نیروهای موفق و متعهد، نشان دهد، موضوعی که از همان ابتدا به مذاق جریان اصلاح‌طلب خوش نیامد و این مماشات سیاسی و کنار آمدن و ماندن در کنار اصولگرایان میانه‌رو را اشتباه استراتژیک دولت نامید! اما دولت تدبیر که با عقلانیت اوضاع را رصد می‌کرد، هیچگاه از این شیوه عقلانی دست برنداشت تا اینکه نوبت به تجدید و تمدید حیات سیاسی در دولت دوازدهم رسید. اکنون نیز با آغاز به کار دولت دوازدهم، زمزمه‌ها برای بازگشت به سیاست بازی‌ها
و سهم خواهی‌های برخی جناح‌ها و جریان‌های نزدیک به دولت آغاز شده است و از دولت، در کلیت آن انتظار می‌رود تا با نگاهی تیزبینانه و عمیق ، قبل از هرگونه عزل و نصبی، مراقب سهمیه‌هایی که برایش قائل می‌شوند باشد و نگذارد با قالب‌ریزی‌های بیهوده، فرصت بهره‌مندی از نیروهای اصیل و متعهد از او گرفته شود.
مازندران نیز که همواره در خط مقدم بازی‌های سیاسی ایستاده بوده و هست یکی از استان‌هایی است که به طور معمول، عرصه تاخت و تاز این جریان و آن گروه قرار می‌گرفته است تا جایی که، می‌توان گفت تقریبا اکثر عزل و نصب‌های صورت گرفته در دوره‌های پیشین براساس میزان تعلق و تعهد و سرسپردگی اشخاص به جریان پیروز و حاکم
بوده و اکنون نیز بیم آن می‌رود با توجه به سهم خواهی‌هایی که از سوی برخی صورت می‌گیرد. مازندران باری دیگر به میدان مبارزه جناح‌های بزرگ کشور تبدیل شود.در پایان از دولت محترم انتظار می‌رود تا با کلید تدبیر، بار دیگر همه قفل‌های بزرگ را بگشاید و نگذارد تا مازندران لقمه‌ای چرب و نرم برای سیاست‌بازان و سهم خواهان بی‌رحم باشد.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی