جستجو

درپی وقوع زلزله در غرب کشور 
 
آبروها ریخت از ما، وقتی همه خواب بودیم!
 
 
 

وقتی پاهای زمین سست می‌شود، ما را که هیچ خودش را نیز به زور سرپا نگه می‌دارد!
زلزله بزرگی که در دو شب گذشته، علاوه بر کرمانشاه، در بسیاری از استان‌های غربی و حتی مرکزی و شمالی ایران، همچون تهران، سمنان و بخش‌هایی از مازندران به وقوع پیوست، نشان از عمق فاجعه‌ای دردناک داشت که نه فقط خانواده‌های کرمانشاهی، بلکه همه اعضای خانواده بزرگ ایران را داغدار کرد!
در کمال تأسف و البته تحیّر، در بسیاری از عکس‌هایی که از ابعاد مختلف فاجعه کرمانشاه در روزهای اخیر در کانال‌های تلگرامی و سایت‌های خبری دست به دست می‌شد، نشان از آن داشت، که حتی بسیاری از خانه های امروزی و تازه‌ساز نیز در برابر زلزله‌های نسبتا قوی، قابل اعتماد نیستند و فاجعه بارتر از آن، وضعیت وخیم ایمنی مسکن مهر در مناطق زلزله زده کرمانشاه، به ویژه سرپل ذهاب بود که حاکی از دور ماندن این خانه‌های به اصطلاح تازه ساز، از اصول حداقلیِ مقاوم‌سازی و ایمنی در برابر بلایای طبیعی بوده است! مسکنی که برخلاف نامش، اصلا با صاحبانش مهربان نبود!
اما برای آنکه از عمق فاجعه آگاه شوید، توجهتان را تنها به این جمله کوتاه از مدیرکل راه و شهرسازی استان کرمانشاه، جلب می‌کنم که گفت: «مسکن مهر بر روی گسل بود!» شاید این عذر بدتر از گناه، تلخ‌ترین حقیقت این روزهای ایران باشد! مسکنی که با آرزوی خانه‌دار شدن میلیون‌ها ایرانی، خانه آمال و آرزوهای ایرانیان را بر سرشان خراب کرد و حالا این چنین، دستاویزی برای تقابلات سیاسی میان این جناح و آن جناح شده است، بی آنکه دردی از دردهای این ملت عزادار دوا کند!
درباره «داستان پرآب چشم » مدیریت بحران کشور، باید گفت که: این چه جور مدیریت بحرانی است که تنها نام مدیریت بحران را به یدک کشیده و تنها زمانی به کمک مردم مجروح و مصدوم و غمزده و نیازمند می‌شتابد که آفتاب صبح روز بعد از پسِ ابرهای طوفانی بالا آمده باشد و دردها و آلام شب سخت طوفان، را با خود شسته و برده باشد؟! گویی اصلا این بیت زیبا، را اصلا یک ایرانی نسروده است که « کار امروز به فردا مگذار » و این موکول کردنِ کار امروز به فردا چنان در اذهان ایرانیان، نهادینه شده است، که حتی شستن اشک از چهره غم‌دیدگان و کمک به همنوعان و زدودن غبار از صورتِ شهری مصیبت‌زده را نیز به فردای شب حادثه موکول می‌کنند!!! آنگاه که دیگر کار از کار گذشته و طوفان حوادث هرچه می‌خواسته بر سرِ عالم و آدم آورده است!
آری.این زلزله و زلزله‌های قبل، آبروها ریخت از ما و ما در خواب بودیم!!
بگذریم!
کمی هم از خودمان انتقاد کنیم که خودانتقادی، راهگشاست!
مسئله اینجاست که علیرغم همه کلاس‌ها و کتاب‌ها و کارگاه‌های آموزشی رسانه، برای مدیریت رسانه در زمان وقوع بحران، نیاموخته‌اند که چگونه باید خبرها را دسته‌بندی کرده و در زمان بحران، از انتشار اخبار نگران‌کننده بپرهیزند! چرا که اصل اولیه در مواجهه با هرگونه بحرانی اعم از طبیعی و غیرطبیعی، حفظ خونسردی‌ست و تنها در این صورت است که می‌توان با تمرکز اندیشه و تجمیع همه توان و ظرفیت‌ها، از افزایش هرچه بیشتر دامنه فاجعه جلوگیری کرد!
در پایان، بار دیگر و با تمامی وجود، به تمامیِ مصیبت‌دیدگان زلزله کرمانشاه تسلیت گفته و از خداوند برای بازماندگان این حادثه تلخ تاریخی، صبر جمیل و اجر جزیل و برای درگذشتگان، غفران واسعه الهی مسئلت داریم.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی