جستجو

«خبرشمال» خطاب به مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران می‌گوید؛
 
به احترام روز ملی سینما
 «آدرس» اشتباه ندهیم
 
 
 

/هومن حکیمی


محمود شالویی؛ مدیرکل دوست‌داشتنی ارشاد مازندران، در گفت‌وگویی که با خبرنگار «مهر» انجام داده و گزیده‌ای از آن در خبر پایین همین یادداشت منتشر شده، به مناسبت روز ملی سینما نکاتی را مطرح کرده است که جای تامل دارد.
روز ملی سینما؛ به درست یا غلط، روزی‌ست که در آن توجه‌ها بیشتر از روزهای دیگر سال به هنر هفتم معطوف می‌شود. هنر-صنعتی که هنوز در کشور ما و بالطبع در مازندران نتوانسته به دلایل فراوان، نقشی را که باید در معادلات فرهنگی و هنری و اجتماعی بازی کند که یکی از مهم‌ترین این دلیل‌ها، نگاه اشتباهی‌ست که مسئولان و تعدادی از صاحب‌نظران نسبت به آن دارند و انتظاراتی که می‌خواهند توسط سینما برآورده شود اما به هیچ وجه توقع و انتظار درستی نیست چون سینما، فقط و اول، سینماست.
آقای مدیرکل ارشاد استان در صحبت‌های اخیرش، حال سینمای مازندران را خوب و خوش توصیف کرده و یکی از مصادیق این خوب بودن را، افزایش سه برابری تعداد سالن‌های ممتاز نسبت به سال 1394 ذکر کرده است! نمی‌دانم این «ممتاز بودن» از نظر ایشان چه ویژگی‌هایی دارد که برایم قابل درک و لمس نیست چون من، فیلم دیدن در سینمای بابل و ساری و چالوس را تجربه کرده‌ام اما چه به لحاظ کیفیت صدا و تصویر و چه از نظر کیفیت صندلی‌ها و امکانات دیگر، مواجه با ممتازی این سالن‌ها نشده‌ام! آخرین تجربه‌ام هم تماشای «شعله‌ور» در سینما «سپهر» ساری بوده است که مؤید این ادعای من است.
از طرف دیگر ایشان میزان کسب درآمد سینماهای استان را از محل فروش بلیط، مثبت ارزیابی کرده‌اند که این آمار احتمالا با توجه به افزایش کلی قیمت بلیط‌ها بوده است و حتی اگر هم صحیح باشد -همان‌طور که آقای شالویی به درستی اشاره کردند- به دلیل اکران فیلم‌هایی بوده که مثلا «هزارپا» و «تنگه ابوقریب» هم جزوشان محسوب می‌شود و یک کلیت کشوری‌ست نه استانی. ضمن اینکه اگرچه سینماهای شهرستان‌ها تحت تاثیر فیلم‌هایی هستند که در کشور و مخصوصا تهران ساخته می‌شوند و اصولا یکی از وظیفه‌های اصلی سینماهای شهرستان‌ها اکران فیلم‌هایی‌ست که در طول سال در کشور ساخته و اکران می‌شوند اما ارتباط دادن این بحث کلی به وضعیت خوب سینماهای مازندران جای شگفتی دارد چراکه اگر قرار است وضعیت سینما در استان را بررسی کنیم، حتما باید به نحوه آموزش سینما و به تولیدات موثر توسط سینماگران مازنی و البته اکران درست و گسترده این تولیدات داخل استانی و حمایت مادی و معنوی از علاقه‌مندان و هنرمندان سینمای مازندران ورود کنیم که در این بخش‌هایی که اشاره کردم، براساس مستندات، اصلا اوضاعمان خوب نیست.
در بحث آموزش هم یک انجمن سینمای جوان داریم که از فرط تکرار و انزوا و چرخیدن دور یک مجموعه محدود، تبدیل به خانه «خانم هاویشام» در رمان «آرزوهای بزرگ» شده و خروجی دندان‌گیر و چشم‌گیری در این سال‌ها در حوزه سینمای استان نداشته است. وقتی هم پای صحبت‌ها و دردل‌های اهالی سینمای مازندران می‌نشینیم، متفق‌القول از بحث کمبود امکانات و حمایت‌ها و وجود رانت‌های بیشمار برای برخی سوگلی‌ها می‌گویند و این، عین واقعیت است آقای شالویی، نه آنچه بر طبق آمار و تعداد صندلی‌ها و فروش بلیط‌ها (که در خیلی از موارد به شکل سازمانی و سفارشی به فروش می‌رسند) به شما اعلام می‌کنند و به آن افتخار می‌کنند.
آقای مدیرکل، شما در صحبت‌هایتان از افزایش سه برابری سالن‌های سینما گفته‌اید اما من شما را دعوت می‌کنم که با هم در ساری؛ مرکز مازندران، قدم بزنیم تا سینما «ایران» ویرانه را و «مولن‌روژ» دوست‌داشتنی را که به دیوار تبدیل شده نشانتان بدهم و همین‌طور سینما «فردوسی» را که دود شده و به هوا رفته و به جایش پارکینگ ساخته‌اند و از شما می‌خواهم دست‌کم در روز ملی سینما و به احترام سینما و علاقه‌مندان بی‌شمارش در مازندران، به دوستان و مشاورانتان بگویید که اطلاعات و آدرس‌های اشتباهی به شما ندهند چون حال سینما در مازندران، برخلاف آنچه شما فکر می‌کنید، به‌هیچ وجه خوش نیست. همین.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی