جستجو

رویاهای دوومیدانی مازندران باقی ماند
 
شهرام هفتم، مبین هشتم
 و امید به چهارسال دیگر!
 
 
 



شانس آنها برای گرفتن مدال خیلی کم بود و مشخصا کارشان دشوار؛ با این حال می توانستیم امیدوار باشیم
 به معجزه که رخ نداد. جاکارتا برای دوومیدانی مازندران تمام شد. در آسیایی که نماینده ای نداشتیم و در پاراآسیایی هم به مدال نرسیدیم.

دو دونده خوب مازنی تمام سعی خود را کردند ولی با این حجم امکانات و توجه باید غیر ممکن می کردند که رقم نخورد.
شهرام حسن پور که در پرتاب دیسک شرکت کرده بود هفتم شد. فاصله زیادی با مدال هم نداشت ولی می دانستیم که روزهای سختی را در زمین های پرت داشته و به تنهایی تمرین کرده و شانس زیادی مقابل قدرت های قاره کهن نداشت.
او در پرتاب وزنه تخصص داشت که ناگهان این ماده را از بازی ها حذف کردند ولی در پرتاب دیسک سهمیه آورد تا به دنبال مدال باشد منتها خوش شانس نبود و تمام.
مبین رکیده هم به فینال ۲۰۰ متر رسید ولی در نهایت هشتم شد. دور مقدماتی خوب دوید اما از تمرین در بابل و روی خاک، مگر می شود مدال پیست گرفت؟
در ۱۰۰ متر هم شرکت نکرد چون مصدوم بود و توان رقابت نداشت. دوومیدانی مازندران حالا باید برای گرفتن اولین نشان خود در بازی های آسیایی و پاراآسیایی چهار سال دیگر صبوری کند. تا آن موقع وقت داریم از خوان مدال هایی که دیگر استان ها می گیرند، چیزی هم گیرمان بیاید. فعلا که فقط تماشا می کنیم و غبطه می خوریم به استان هایی که مرتبا در پاراآسیایی مدال دوومیدانی می گیرند.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی