جستجو

 
 
باغ خدا، دست خدا، چوب خدا
 
 
 

مردي در يك باغ درخت خرما را با شدت ‌تكان مي‌داد و بر زمين مي‌ريخت. صاحب باغ آمد و گفت: اي مرد احمق! چرا اين كار را مي‌كني؟
دزد گفت: چه اشكالي دارد؟ بندة خدا از باغ خدا خرمايي را بخورد و ببرد كه خدا به او روزي كرده است. چرا بر سفرة گستردة نعمتهاي خداوند حسادت مي‌كني؟
صاحب باغ به غلامش گفت: آهاي غلام! آن طناب را بياور تا جواب اين مردك را بدهم.
آنگاه دزد را گرفتند و محكم بر درخت بستند و با چوب بر ساق پا و پشت او مي‌زد.
دزد فرياد برآورد، از خدا شرم كن. چرا مي‌زني؟ مرا مي‌كشي.
صاحب باغ گفت: اين بندة خدا با چوب خدا در باغ خدا بر پشت خدا مي‌زند. من اراده‌اي ندارم كار، كار خداست.
دزد كه به جبر اعتقاد داشت گفت: من اعتقاد به جبر را ترك كردم تو راست مي‌گويي اي مرد بزرگوار نزن.
برجهان جبر حاكم نيست بلكه اختيار است اختيار است اختيار.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی