جستجو

چرايي حضور شهردار ساري،
در جلسه اخير ستاد بازآفريني شهري استانداري مازندران؛
 
غايب هميشه حاضر!
 
 
 

احسان سعادتي/


اشاره: افراد را نمي‌توان و نبايد مجبور كرد، جور ديگري باشند كه نمي‌خواهند؛ يعني جوري كه درونيات آنها با آني كه ما مي‌خواهيم؛ يكي نيست. اين‌طوري آدم‌ها به مرور تبديل مي‌شوند به كسي كه نيستند. به كسي كه نمي‌توانند باشند. به كسي كه ديگر كارايي چنداني ندارند.
شهردار ساري در اين سال‌ها هرچه گذشت، مشهور شد به مديري كه چندان تمايلي به ارتباط با رسانه‌ها به شكل چهره به چهره ندارد. كاري به ميزان صحت اين اشتهار ندارم اما آنچه مهدي عبوري قبل از شهرداري را به مهدي عبوري شهردار ساري؛ به‌عنوان يك «برند»، تبديل كرد، اتفاقا به همين دوري خودخواسته او از فضاي مصاحبه‌ها و عكس‌هاي مطبوعاتي و جنجال‌هاي معمول رسانه‌اي ارتباط داشت.
البته اين دوري خودخواسته هرگز به معناي بي‌توجهي به نقش موثر رسانه‌ها در روشنگري و تعامل و بهبود اوضاع نبوده، بلكه كاملا مبتني بر شناختي اصولي از رسالت و كاركرد آنها از جانب شهردار و تيم مديريت شهري ساري بوده است كه به گواه آمار نشان‌دهنده ارتباط موثر و همدلانه اغلب رسانه‌ها با شهرداري ساري در اين سال‌هاست. حضور به اندازه و قاعده‌مند شهردار در رسانه‌هاي مازندران اتفاقا الگويي‌ست براي آنهايي كه حضور در رسانه را به نحوه‌اي ديگر مي‌پندارند و كميت را فداي كيفيت مي‌كنند.
اگر دقت كرده باشيم در كشور ما -به درست يا به غلط-، دو گونه از مديريت را شاهديم. آنهايي كه اهل ديده شدن و رخ نشان دادن‌هاي وقت و بي‌وقتند و حرف‌هاي شيك و قشنگ مي‌زنند و آنهايي كه ترجيح مي‌دهند در ميدان عمل و با انجام برنامه‌ها و هرچه سريع‌تر رسيدن به اهداف، حرفي اگر هست را بيان كنند. به اين دسته دوم مي‌شود لقب «مديران تصويري» را داد؛ درست در جهت مخالف مديراني كه مي‌شود به آنها گفت؛ «مديران ديالوگي»!
براساس اين دسته‌بندي، مهدي عبوري؛ شهردار ساري، را تقريبا با قطعيت مي‌شود در گروه مديران تصويري قرار داد. با اين تعريف كه منظور از تصوير، يعني گزارشي جامع و كامل از عملكردها كه قابل مشاهده و استناد هستند.
عبوري تا به حال كمتر تن به مصاحبه اختصاصي با سايت يا نشريه‌اي داده است. حرفي هم اگر داشته به شكل عمومي گفته كه در رسانه‌ها به يك نسبت منعكس شده است. بنابراين مي‌خواهم از اين مقدمه نسبتا طولاني اما لازم، نتيجه‌اي بگيرم براي ورود بخشي اصلي‌تر.
مدتي‌ست كه مي‌بينيم و مي‌خوانيم كه شهردار ساري از طرف منتقدان، مورد سرزنش قرار مي‌گيرد كه «توجهي به حضور در جلسات بر پا شده در نهادهاي مرتبط و غيرمرتبط ندارد». تمركز بيشتر اين انتقاد هم طبعا معطوف مي‌شود به جلسات برگزار شده در استانداري مازندران. البته كه به گواه آمار مي‌شود تاييد كرد كه شهردار ساري كه تا به حال سه استاندار را در زمان مديريتش در شهرداري ساري ديده است، از زمان ربيع فلاح تا امروز در جلساتي كه از نظر قانوني ملزم به حضور در آنها نبوده است، كمتر شركت كرده؛ هرچند عبوري هميشه در جايي كه بايد باشد، حاضر است.
اين مسأله اما غير از آن بخشي كه مربوط است به روحيه و منش مهدي عبوري (كه در ابتداي مطلب به آن تا حدي اشاره شد) مربوط مي‌شود به نكته‌اي كه در تحليل شهردار ساري حتما بايد به آن توجه شود چون در غيراين‌صورت، نه تاييدش كاملا درست است و نه انتقاد از او خالي از اشكال مي‌شود.
شهردار ساري هميشه در اين سال‌ها چه با رفتار و عملكردش و چه گاه در كلام، اذعان كرده كه ترجيح مي‌دهد كاري را انجام دهد و در جلسه‌اي حاضر باشد، كه خروجي آن، ثمره و دستآوردي براي شهر و استانش به همراه داشته باشد. و دقيقا به همين خاطر است كه عبوري؛ با اشتياق در جلسه اخير ستاد بازآفريني شهري مازندران كه در استانداري مازندران برگزار شد، شركت مي‌كند و اتفاقا در همين جلسه دوباره تاكيد مي‌كند كه طرح‌هايي كه براي اجرايي شدن پيشنهاد مي‌شوند بايد حتما قبل از ارائه و تصويب به طور دقيق كارشناسي شوند كه قابليت اجرايي حتمي داشته باشند.
مهدي عبوري شايد براي برخي جذابيت ديپلماسي‌طور نداشته باشد. شايد برخي تصور كنند كه او در محل كار كمتر لبخند مي‌زند. شايد بعضي‌ها انتظار داشته باشند كه او گاهي هم شيك و اتوكشيده و مرتب حتي در محل پروژه‌ها ظاهر شود اما خب، وقتي درباره شهرداري كه از پوشيدن لباس كار هم براي انجام سريع‌تر برنامه‌ها ابايي ندارد، صحبت مي‌كنيم، چنين انتظاراتي كمي غيرقابل دسترس به نظر مي‌رسند!

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی