جستجو

یادداشت «خبرشمال» به مناسبت یک سالگی هواپیمایی «وارش»
 و مازندرانی که قدر «حدادیان» را  نمی‌داند؛
 
گاهی به آسمان نگاه کن
 
 
 

احسان سعادتی/


اشاره: یک روزگاری، هوا که طوفانی می‌شد یا باران که می‌آمد، خلبان‌ها، خدمه پرواز، مسافران و بستگانشان، دلشوره می‌گرفتند که نکند پرواز دچار اشکال شود و... . امروز اما تجهیزاتی مثل «ILS» {دستگاه تقرب زمینی است که راهنمایی‌های دقیقی را در طول نزدیک شدن به باند فرودگاه هنگام فرود برای هواپیما با استفاده از ترکیب سیگنال‌های رادیویی، ارایه می‌نماید که در هنگام کاهش دید افقی به دلایل (مه، باران، کولاک برف و هنگام پایین بودن ارتفاع سقف ابر ceilings) برای فرود امن هواپیما کمک قابل توجه‌ای ارایه می‌کند} و... آمده‌اند که خیال همه را تقریبا راحت کرده است. خلبان، هواپیما را روی کنترل «اتومات» می‌گذارد و احتمالا جدول حل می‌کند و...!

 

با اینکه آسمان پرواز جهان از دوران هراس گذشته، متاثر از فضای پروازی کشور که همچنان در زیرساخت‌ها دچار ایرادهایی‌ست، فرودگاه ساری (که هنوز بر سر اسمش کمی دچار تردید هستیم!) اما به تکامل نرسیده. حتی وقتی «محمد دامادی»؛ نماینده جوان ساری و میاندورود در مجلس، دستگاه «ILS» را که از آن در کل کشور به تعداد کمتر از انگشتان یک دست موجود است، خریداری کرده و به فرودگاه ساری آورده، هنوز مورد استفاده قرار نگرفته. یا جاده منتهی به فروذگاه ساری با اینکه دچار بازگشایی و استاندارسازی تقریبی شده اما نمی‌شود به آن لفظ «تکمیل شد» اطلاق کرد. و از این دست مشکلات ساختاری و زیرساختی که سال‌ها در کنار نبودن هواپیماهای با کیفیت و خط پروازهای متعدد، پاشنه آشیل این راه اصلی توسعه بوده است.
در چنین فضایی، با حضور مهندس «اسلامی» در مازندران و به‌خصوص بعد از آمدن «حسین‌زادگان»؛ استاندار مازندران، تلاش بیشتری شد تا مازندران و ساری، دارای یک خط پروازی اختصاصی شود. این پیگیری در نهایت منجر شد به «حدادیان»؛ یک ساروی مشتاق برای کمک به شهرش، و «وارش». وارشی که بر آسمان مرکز استان «گرفت» که جنسش با آن باران دوران ابتدایی هواپیما و آسمان فرق داشت. وارشی که باعث آمدن آرامش بر فضای پروازی مازندران و ساری شد. پروازهایی اختصاصی‌تر، ایمن‌تر، متنوع‌تر و البته متعدد که تعداد پروازها از آسمان ساری به شهرهای دیگر کشور و کشورهای همجوار و... را بیشتر کرد و شروعی شد برای امیدواری به توسعه حمل و نقل هوایی و غیره.
حدادیان، در این مدت نشان داد که آدمی بدون حاشیه و دور از منم‌منم‌های بیخودی‌ست. او در این مدت کمتر تن به انجام مصاحبه و جنجال یا سهم‌خواهی داد و ترجیح داد که در آرامش، آرامشی را برای شهرش به ارمغان بیاورد که تشنه آن است. پشتکار و علاقه و سکوت مدیرانه‌ و عشقش به مازندران باعث شد که در مورد تیم نساجی قائم‌شهر هم از او کمک بخواهند.
حدادیان پذیرفت که از آسمان به زمین هم بیاید و به احترام علاقه پیران و جوانان عاشق نساجی در سراسر مازندران، کشتی به حرکت درآمده نساجی را در طوفان حوادث حفظ کند. نساجی و نساجی‌چی‌ها به خوبی تایید و تاکید می‌کنند که حدادیان در کشاکش صعود و بقا و ادامه روند موفقیت‌آمیز در لیگ برتر، چه کارهایی برای نساجی
انجام داد.
 وقتی «صنیعی‌فر»؛ دیگر مالک باشگاه نساجی، به عناوین مختلف مصاحبه و اعتراض می‌کرد، او در سکوت و بدون اینکه وارد جنجال‌ها شود، هزینه‌های نساجی را تقبل و پرداخت می‌کرد تا فوتبال مازندران بتواند سرش را بالا بگیرد. از حدادیان در فضای مجازی کمتر عکسی پیدا می‌کنیم وقتی در گوگل نامش را جست‌وجو کنیم؛ درست برخلاف همتایانش که تا دلتان بخواهد عکس با فیگورهای مختلف دارند...!
هواپیمایی «وارش» در مازندران و ساری به یک‌سالگی رسیده است. در این یک سال خیلی از ما ساروی‌ها و مازندرانی‌ها با پرواز وارش به نقاط مختلف کشورمان رفته‌ایم. فرودگاه ساری با وارش رنگ و بوی دیگری گرفته و انتقاد از پروازها (با توجه به شرایط موجود و نه مطلوب) به کمترین میزان رسیده است. حدادیان و گروه همراهش در این هواپیمایی، کارهای زیادی انجام داده‌اند که در بوق و کرنا نبوده اما متاسفانه بیشتر ما، قدردان او نبوده‌ایم. این عادت، حاضری‌خوری و چشم و هم‌چشمی و آسیب‌های ناشی از آنها، انگار هنوز دست از سر ما و دست از سر آدم‌های موثری مثل حدادیان بر نداشته اما ما نمی‌توانیم به مناسبت این یک سال حضور موثر، به حدادیان و همکارانش دست
مریزاد نگوییم.
 او به‌عنوان یک مازندرانی و ساروی، دینش را به مردمش به خوبی ادا کرده و «در این زمانه بی های و هوی لال پرست»، که واقعا «خوشا به حال کلاغان قیل و قال پرست» مصداق دارد، ثابت کرده که می‌شود با تعصب و اراده و عشق، کارهای بزرگ و ماندگاری انجام داد.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی