جستجو

گفتگوی اختصاصی خبر شمال با «حاج اسدالله دهپوری»  مداح قدیمی اهل بیت و دفاع مقدس؛
 
شیرین ترین تجربه، ماندگاری خوانده هایم در خاطره هاست
 
 
 

ملیحه  منوری/


«حاج اسد‌الله دهپوری»، مداح قدیمی اهل بیت که بسیاری از اهالی شهر شهیدپرور با مردم معتقد و مذهبی نکا او را از ‌مداحی‌های دوران جنگ 8ساله و دفاع مقدس می‌شناسند، در مصاحبه‌ای کوتاه تجربه‌های معنوی خود را با ما به اشتراک گذاشته است.

*در ابتدای مصاحبه از شما می‌خواهیم خود را به خوانندگان «خبر شمال» معرفی کرده و از آغاز فعالیت خود در ستایش و مداحی اهل‌البیت بگویید.
اسلام علی الحسین و علی‌بن‌الحسین ، در آغاز فرا رسیدن رحلت جانگداز پیامبر رحمت و ختم مرتبت، امام حسن مجتبی و همچنین ثامن‌الحجج را به شما و همه شیفتگان مکتب اهل بیت تسلیت عرض می‌کنم.
اینجانب اسدالله دهپوری نارنج‌باغی، ساکن شهرستان نکا، همانند سایر ستایشگران اهل‌البیت از کودکی پای منابر روحانیت و مداحین اهل‌البیت حضور داشتم و در نوجوانی و جوانی در ماه‌های محرم و صفر با هم‌سالان خود از نوحه‌های جانسوز واقعه کربلا قرایت می‌کردیم. در شب هفتم محرم سال 1357، در حالی که با شعارهای مذهبی در سطح شهر علیه رژیم شاهنشاهی تظاهرات می‌کردیم، مورد اصابت گلوله قرار گرفته و به شرف جانبازی نایل آمدم. شب هفتم محرم‌الحرام در آداب و رسوم مازنی متعلق به قمربنی‌هاشم است و من از این حادثه این را ادراک کردم که ائمه اطهار خواستند من زنده بمانم و این توفیق را عطا کردند که پس از این حادثه، مسیر شهدای کربلا را ادامه دهم. بعد از 6ماه بستری شدن در بیمارستان‌های تهران، به مازندران بازگشتم و در مراسم‌های مذهبی خصوصا وفات و میلاد ائمه با خواندن ادعیه و گاهی مرثیه‌های کوتاه، احساسات تشنه‌ام را سیراب می‌کردم.
از سال 1360 احساس کردم علاقه‌ای خاص به مداحی و ستایشگری اهل‌البیت‌(ع) دارم. از آن جا که از کودکی و نوجوانی علاقه‌مند به کتب مذهبی و تاریخی پیرامون وقایع کربلا بودم، گرایشم به مداحی بیشتر و بیشتر شد.
با آغاز جنگ تحمیلی و حضور در جبهه‌ها، به سهم خود با بیان مصائب اهل‌البیت به شور و شوق رزمندگان می‌افزودم. از سال 1360 به دلیل حضور در ستاد برگزاری نماز جمعه و ستاد تبلیغات فرهنگی شهر، در مراسم تشییع جنازه شهدای بزرگوار دفاع مقدس به مداحی و ذکر مناقب اه‌البیت و شهدای بزرگوار می‌پرداختم.
از همان سال به دلیل حضور در آستانه پیرتکیه نارنج‌باغ نکا، به عنوان مداح رسمی این مکان مذهبی مشغول به کار شدم که لازم به ذکر است اولین مرکز اسلامی این شهرستان با قدمت صدها ساله است. در ماه‌های محرم و صفر به مداحی اهل‌البیت مخصوصا شهدای کربلا می‌پرداختم. اکنون قریب به 40سال است که افتخار ذاکری اهل‌البیت‌(ع) را دارم.

*آیا شما مداحی اهل‌البیت را شغل خود می‌دانید؟ از این راه چه میزان درآمد
 کسب کردید؟
این کسوت یعنی ذاکری و مداحی اهل‌البیت برای من شغل و محل کسب من نبوده و نیست. مفتخرم که تاکنون ریالی برای مداحی‌های مختلف از کسی و یا نهادی دریافت نکرده‌ام. البته بنده مخالف هدیه و صله دادن به ذاکران دیگر نیستم و دیگران می‌توانند جور دیگری کار کنند که اگر مبالغ دریافتی منطقی باشد،  از نظر بنده هیچ ایرادی ندارد، اما من با خود عهد نموده‌ام که تا زنده‌ام از این مسیر ارتزاق ننموده و معتقدم که اهل‌البیت قطعا مزد مرا به اشکال مختلف در طول این 62سال زندگی‌ام به من پرداخت نموده‌اند که نجات جان من از گلوله که حالتی معجزه‌ ‌وار برایم داشت از گران‌ترین هدیه‌ها به من بود. همان‌طور که امام صادق‌(ع) فرمودند: «کسی که مناقب ما امامان را بگوید، اگر دهانش را پر از جواهر کنند کم است.»

*در ادامه صحبت‌ از شما می‌خواهیم خاطرات معنوی خود در این کار شریف را با ما به اشتراک بگذارید و بگویید لحظات شیرین این کار برای شما چیست.
جدا از خاطرات شیرین دوران دفاع مقدس برای من بسیار باارزش است که می‌بینم کسانی که من در طول این 40سال برایشان مداحی کرده‌ام و شاید خود من آن‌ها را فراموش کرده باشم مرا با خوانده‌هایم به یاد دارند و کلام من در ذهن آن‌ها ماندگار شده است. برای مثال همین امروز برای انجام کاری به بازار شهر رفتم و با شخصی هم سن و سال خودم روبرو شدم که ابراز محبت کرد و مرا در آغوش گرفت، در حالی که من او را به یاد نمی‌آوردم او مرا از دهه 60 به یاد داشت و برایم از بیتی که در تشییع جنازه «محمدرحیم بردبار»، شهید بزرگوار خوانده بودم گفت:
«رحیم دلاور اومد/فرمانده شهیدم از داخل سنگر اومد» و اشک در چشم هر دو ما حلقه زد. این نخستین باری نیست که این اتفاق می‌افتد، قبلا در چالوس برایم پیش آمد که آقایی از گیلان آمد و مرا به اسم صدا زد که حاج اسدالله! درحالی که من او را نمی‌شناختم اما او به یاد آورد که سال 65 با هم در جبهه بودیم و مرثیه‌ای که در آن زمان برایشان می‌خواندم در خاطرش بود و این برای من شیرین‌ترین تجربه‌هاست.

* این روزها می‌بینیم مداحان از ترانه‌ها و ملودی‌های نامناسب و حتی غیرقانونی در خوانده‌هاشان استفاده کرده‌اند، نصیحت شما برای آن‌ها چیست و چه راهکاری برایشان دارید؟
خوشبختانه مقام معظم رهبری دیدارهایی متعدد با مداحان دارند و رهنمودهایی ارایه می‌دهند که اگر علاقه‌مندان به مداحی که دوست دارند در این زمینه به مردم‌شان خدمت کنند این رهنمودها را نصب‌العین قرار دهند، مطمئنا هم برای خود آن‌ها و هم برای مستمعین‌شان مفید و جالب توجه
خواهد بود. برای مثال این که اولیت شرط این کسوت، داشتن تقواست و پس از آن، مطالعه عمیق تاریخی، آشنایی با ادبیات پارسی و عربی و مطالعه کتب و مقاتل بدون تحریف خصوصا مطالعه کتب شهید مطهری که پیرامون تحریف وقایع عاشورا نگاشته است، می‌تواند  راهگشای مداحان جوان ما باشد. یک مداح با شنیدن و تقلید از آثار ضبط شده رایج که متاسفانه بعضا برگرفته از ترانه‌های مبتذل و ملودی‌های کوچه‌بازاری‌ست، در مستمعین خود تاثیری نخواهد داشت و باید خواندنش از دل باشد تا بر دل مردم بنشیند.
امام‌ خمینی دستور دادند که محرم و صفر را همواره به شکل قدیمی برگزار نماییم، چراکه اشعار و مراثی قدیمی خود مقتل بودند، نه که از چشم و ابرو و مفاهیم بی‌مورد بگویند. علمای بزرگ قدیم و معاصر ما، مداح اهل بیت بودند و اشعار در مدح ائمه اطهار می‌نوشتند که این اشعار از دل و ادراک این بزرگان نشات گرفته و همیشه تازگی دارد مانند مرحوم محتشم کاشانی که شعر زیبایش برای همیشه در دل دوست‌داران ائمه جای گرفته است؛ باز این چه شورش است که در خلق
 عالم است...

*سخن نهایی شما با خوانندگان «خبر شمال» چیست؟
اباعبدالله‌الحسین می‌فرماید: «نه ظلم کن به کسی، نه زیر بار ظلم برو، که این مرام من و مکتب دین است». به یاد داشته باشید که خواندن مراثی و اشعار قدما باعث رونق مجالس اهل‌البیت است و امروز راهپیمایی عظیم اربعین نشان این است که همچون «حسین» و یارانش که در سال 61هجری دست بیعت با ظلم یزید ندادند، شیعیان ما هم تسلیم ظلم
زمانه نمی‌شوند.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی