جستجو

تحلیل «خبرشمال» از 19  ماه اشغال خرمشهر تا پیام «خونین‌شهر؛ شهر خون، آزاد شد»؛
 
امروز... روز
«سوم خرداد» است
 
 
 

سرویس سیاسی /


با نزدیک شدن به سالروز آزادی فتح خرمشهر، که در 3 خرداد سال 61  و پس از مرحله چهارم عملیات بیت‌المقدس با رمز  «یا محمد بن عبدالله» رخ داد، قلم‌ها بی‌تاب نوشتن می‌شود چون سقوط خرمشهر پس از چندین هفته نبرد خانه‌به‌خانه بسیجیان و مدافعان گمنامی که غالباً به‌صورت خودجوش برای دفاع خود را به میانه مهلکه رساندند و وجب به وجب خاک میهن پاک خود زا با چشمانی خون‌بار  به دشمن غاصب دادند  بسیاری از نیروهایی را که بنا به دلایل مختلف جنگ را باور نداشتند،  متقاعد و مجاب کرد که جنگ و حمله دشمن وحشی، جدی است و با قتل و اشغال و نابودی همراه است.
همان‌گونه که سقوط خرمشهر، برای بسیاری از شهروندان جامعه و تحلیل‌گران حکایت از جدی بودن جنگ تحمیلی داشت، آزادی خرمشهر در بامداد سوم خرداد سال 61 نیز نشان‌دهنده  بازیابی روحیه ملی و توان بالای نظامی ایران بود درحالی‌که به دلیل وقوع انقلاب و خلأ ارتش و همچنین برخی تحرکات معترضان در داخل و حمایت همه‌جانبه قدرت‌های جهانی از صدام حسین،  برخی تحلیل‌گران  شکست ایران را قطعی می‌دانستند.
به اهتزاز درآمدن پرچم جمهوری اسلامی ایران بر بالای مناره مسجد جامع پاره پاره خرمشهر در سوم خرداد، خط بطلانی بود بر همه آن تحلیل‌ها و همچنین یک بار دیگر آیه شریفه «کَم مِن فِئَهٍ قَلیلَهٍ غَلَبَت فِئَهً کَثیرَهً بِاِذنِ اللهِ وَ اللهُ مَعَ الصابِرینَ»  -چه بسا گروهی کوچک به اذن و اجازه خداوند، بر گروهی بسیار پیروز شدند و خدا با صابران است-  به عین‌الیقین برای همه به اثبات رسید.
در روز سوم خرداد هم برای مردم و  مجاهدان سپاه اسلام این حقیقت به اثبات رسید که «خون بر شمشیر پیروز است» و هم به تمام دنیا و ابرقدرت‌های حامی صدام روشن و آشکار شد که جمهوری اسلامی  ایران، این نظام نوپا و تازه تأسیس، به آسانی شکست نخواهد خورد و حریف ساده‌ای در مقابله نظامی نیست و دقیقاً به همین دلیل بسیاری از کارشناسان جنگ ایران و عراق، این نبرد تحمیلی 8 ساله را به دو دوره پیش و پس از سوم خرداد تقسیم‌بندی کردند.
حمله عراق به خرمشهر و سقوط شهر (۱ مهر تا ۴ آبان ۱۳۵۹)، جنگ شهری بین ارتش بعث عراق و رزمندگان ایرانی را به دنبال داشت که در حومه و داخل خرمشهر رخ داد. در پی حمله عراق به ایران، ۱۲ لشکر عراقی به سمت خرمشهر روانه شدند که با مقاومت گردان دژ نیروی زمینی ارتش گردان تکاوران دریایی بوشهر و پاسداران خرمشهر و بومیان و شهروندان غیرنظامی این شهر رو به رو شدند. نهایتاً، عراق توانست پس از ۳۴ روز خرمشهر را تسخیر کند. در این نبرد علاوه بر شهادت مدافعان ایرانی، تعدادی زیادی از متجاوزان نیز کشته و مجروح شدند و تعداد چند صد خودروی زرهی دشمن منهدم شد. با وجود مقاومت ایرانی‌ها، به دلیل نرسیدن نیروی کمکی (تجهیزات، مهمات، نیروی نظامی) که ناشی از ناهماهنگی‌های طبیعی پس از  انقلاب و تأسیس نظام نوپا بود و زیر آتش سنگین توپخانه ارتش عراق و بمباران‌های پیاپی نیروی هوایی عراق، سرانجام شهر در 4 آبان
سقوط کرد.
صدام وعده فتح یک روزه خرمشهر، سه روزه خوزستان و دو هفته‌ای ایران را می‌داد، اما با مقاومت مردمی، سپاه و ارتش در خوزستان، به اشغال خرمشهر و حصر آبادان اکتفا کرد.
خرمشهر تا ۳ خرداد ۱۳۶۱ در اشغال نیروهای عراق باقی ماند و نهایتاً، با عملیات بیت‌المقدس توسط نیروهای ایران بازپس گرفته شد. آزادسازی خرمشهر در حقیقت از اهداف مرحله چهارم عملیات بیت‌المقدس بود. در ساعت ۲۲:۳۰ شامگاه شنبه، ۱ خردادماه ۱۳۶۱، مرحله چهارم این عملیات با اعلام رمز یا محمدبن‌عبدالله، از بی‌سیم فرماندهی قرارگاه مرکزی کربلا به واحدهای عمل‌کننده، با هدف آزادسازی خرمشهر آغاز شد.
 در پایان این نبرد علاوه بر پایان بخشیدن به ۱۹ ماه اشغال بخشی از حساس‌ترین مناطق خوزستان و آزادسازی خرمشهر، ضربه‌ای سنگین به توان رزمی و روحیه نیروهای عراقی وارد آمد و حدود ۱۶ هزار نیروی عراقی کشته و زخمی شدند و همچنین ۱۹ هزار نفر نیروی عراقی به اسارت سپاه ایران درآمدند.
امروز و در سی و هشتمین سالروز آزادسازی خرمشهر، یاد و نام همه مجاهدان گمنام و نامدار این عملیات و همه نبردهای جنگ تحمیلی را گرامی می‌داریم و برای شادی روح همه آن فاتحان سلام و صلوات می‌فرستیم.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی